மகள்

3:19 பிப இல் ஏப்ரல் 27, 2007 | கவிதை இல் பதிவிடப்பட்டது | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

உடைந்து போன ப்ளாஸ்டிக் துண்டிலும்
சிதறி போன உணவு பொருள்களிலும்
பழசாய் போன அட்டை பெட்டிகளிலும்
ரசிக்க வைக்கும் ரசனைகள் ஒளிந்திருப்பதுண்டு
உணவை கசக்கி சட்டையில் பூசி
கண் பார்த்து சிரிக்கும் கவிதைதான்
ரசனை எனக்கு கற்று தருகின்றது

Advertisements

மக்கள் நலம்

3:04 பிப இல் ஏப்ரல் 27, 2007 | கவிதை இல் பதிவிடப்பட்டது | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

எல்லா நேரங்களிலும்
முன் வைக்கப்படும் வாதமாய் மக்கள் நலம்
இசங்களின் இடுக்குகளின் கசடுகள் கூட
இங்கு மக்கள் நலமாய் மாறுவேடம் பூணுகின்றன
மக்களுக்கும் மக்களை பற்றி கவலையில்லை
திருட்டு விசிடி படத்திற்கும் தெருமுனை சிறுநீருக்கும்
நடுவே கொஞ்சம் குறைகள் உண்டு
ஆனால் கவர்ச்சியாய் ஏதேனும் தொட்டுக் கொள்ள
அடுத்து இருப்பினும்
துடைத்து விட்டு கவலை மறந்தொரு வாழ்க்கை
கைகூடுதலும் உண்டு
வெறுப்புணர்வின் உச்சம் புரட்சியாய் போதிக்கப்படுதலுமுண்டு
புரட்டுதன அட்க்குமுறையையும் சமூக தேவையாய் சொல்லபடுதலுமுண்டு
எல்லாரும் முன் சொல்வது மக்கள் நலமே

சொல்லுதல்

4:05 பிப இல் ஏப்ரல் 25, 2007 | கவிதை இல் பதிவிடப்பட்டது | பின்னூட்டமொன்றை இடுக

எது நிச்சயம் எது நிரந்தரம்
என்ன வேடம் இன்றைக்கு
எதுவும் எனதாவது இல்லை
நகரும் ரயிலின் ஒசை போல்
இடைவிடாத லயத்தில் இயக்கம்
ஐம்புலன் அறிவே எனது பார்வை
நிகழ்வுகள் ஐம்புலன் கடந்தவையானால்
நிகழ்வின் விளிம்பினை கொண்டே
நிகழ்வு அளக்கப்படுதல் நிச்சயம்
ஆனாலும் எதாவது ஒரு புள்ளியில்
நின்று எனக்கானதை சொல்லுவேன்

வேர்ட்பிரஸ்.காம் இல் வலைப்பதிவு.
Entries மேலும் மறுமொழிகள் feeds.